Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quod autem satis est, eo quicquid accessit, nimium est; Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Nihil acciderat ei, quod nollet, nisi quod anulum, quo delectabatur, in mari abiecerat. Aeque enim contingit omnibus fidibus, ut incontentae sint. Profectus in exilium Tubulus statim nec respondere ausus; Duarum enim vitarum nobis erunt instituta capienda. Duo Reges: constructio interrete.

Bonum valitudo: miser morbus. Quis est enim, in quo sit cupiditas, quin recte cupidus dici possit? Non igitur de improbo, sed de callido improbo quaerimus, qualis Q. Quae sequuntur igitur? Est enim tanti philosophi tamque nobilis audacter sua decreta defendere. Efficiens dici potest. Nihilo beatiorem esse Metellum quam Regulum. Varietates autem iniurasque fortunae facile veteres philosophorum praeceptis instituta vita superabat.

Atque ab his initiis profecti omnium virtutum et originem et progressionem persecuti sunt. Portenta haec esse dicit, neque ea ratione ullo modo posse vivi; Bonum patria: miserum exilium. Longum est enim ad omnia respondere, quae a te dicta sunt. Quid ergo hoc loco intellegit honestum? Quis enim potest ea, quae probabilia videantur ei, non probare? Quid nunc honeste dicit? Ergo, inquit, tibi Q.

Qualem igitur hominem natura inchoavit? Idemne, quod iucunde? Quare conare, quaeso. Mihi vero, inquit, placet agi subtilius et, ut ipse dixisti, pressius. Haec para/doca illi, nos admirabilia dicamus. Quam si explicavisset, non tam haesitaret. Non laboro, inquit, de nomine. Sin aliud quid voles, postea. Minime vero istorum quidem, inquit. Quid, si reviviscant Platonis illi et deinceps qui eorum auditores fuerunt, et tecum ita loquantur?

Callipho ad virtutem nihil adiunxit nisi voluptatem, Diodorus vacuitatem doloris. Reguli reiciendam; Est enim tanti philosophi tamque nobilis audacter sua decreta defendere.

Eam tum adesse, cum dolor omnis absit; Quicquid porro animo cernimus, id omne oritur a sensibus; Sunt enim prima elementa naturae, quibus auctis vírtutis quasi germen efficitur. Tum Lucius: Mihi vero ista valde probata sunt, quod item fratri puto. Inde igitur, inquit, ordiendum est. Vide, quantum, inquam, fallare, Torquate.

1. Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis?
2. Atqui iste locus est, Piso, tibi etiam atque etiam confirmandus, inquam;
3. Id enim volumus, id contendimus, ut officii fructus sit ipsum officium.
4. Polemoni et iam ante Aristoteli ea prima visa sunt, quae paulo ante dixi.
5. Non est enim vitium in oratione solum, sed etiam in moribus.

Primum quid tu dicis breve? Cur tantas regiones barbarorum pedibus obiit, tot maria transmisit? Consequens enim est et post oritur, ut dixi. Dat enim intervalla et relaxat. At cum de plurimis eadem dicit, tum certe de maximis. Tanta vis admonitionis inest in locis; Et hanc quidem primam exigam a te operam, ut audias me quae a te dicta sunt refellentem. Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis? Sed tamen enitar et, si minus multa mihi occurrent, non fugiam ista popularia. Curium putes loqui, interdum ita laudat, ut quid praeterea sit bonum neget se posse ne suspicari quidem. Restinguet citius, si ardentem acceperit.

Ut placet, inquit, etsi enim illud erat aptius, aequum cuique concedere. Nondum autem explanatum satis, erat, quid maxime natura vellet. Sed haec nihil sane ad rem; Omnes enim iucundum motum, quo sensus hilaretur. Inde sermone vario sex illa a Dipylo stadia confecimus. Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam. Quae cum dixisset paulumque institisset, Quid est? At, illa, ut vobis placet, partem quandam tuetur, reliquam deserit.

Sed quot homines, tot sententiae; Itaque homo in primis ingenuus et gravis, dignus illa familiaritate Scipionis et Laelii, Panaetius, cum ad Q. Dolere malum est: in crucem qui agitur, beatus esse non potest. Idcirco enim non desideraret, quia, quod dolore caret, id in voluptate est. Perturbationes autem nulla naturae vi commoventur, omniaque ea sunt opiniones ac iudicia levitatis. Atqui reperies, inquit, in hoc quidem pertinacem; Ille enim occurrentia nescio quae comminiscebatur; Dat enim intervalla et relaxat. Beatus sibi videtur esse moriens.

Omnis enim est natura diligens sui. Hoc loco tenere se Triarius non potuit. Duae sunt enim res quoque, ne tu verba solum putes. Si autem id non concedatur, non continuo vita beata tollitur. Idne consensisse de Calatino plurimas gentis arbitramur, primarium populi fuisse, quod praestantissimus fuisset in conficiendis voluptatibus? Qui ita affectus, beatum esse numquam probabis;

• Vos autem cum perspicuis dubia debeatis illustrare, dubiis perspicua conamini tollere.
• Quae hic rei publicae vulnera inponebat, eadem ille sanabat.
• Itaque hic ipse iam pridem est reiectus;
• Callipho ad virtutem nihil adiunxit nisi voluptatem, Diodorus vacuitatem doloris.
• Id enim volumus, id contendimus, ut officii fructus sit ipsum officium.
• Quod autem satis est, eo quicquid accessit, nimium est;

• Hoc non est positum in nostra actione.
• Ut enim consuetudo loquitur, id solum dicitur honestum, quod est populari fama gloriosum.
• Qui ita affectus, beatum esse numquam probabis;
• Nam aliquando posse recte fieri dicunt nulla expectata nec quaesita voluptate.
• Ergo id est convenienter naturae vivere, a natura discedere.

Atque ego: Scis me, inquam, istud idem sentire, Piso, sed a te opportune facta mentio est. Graece donan, Latine voluptatem vocant. Sed erat aequius Triarium aliquid de dissensione nostra iudicare. Quippe: habes enim a rhetoribus; Bona autem corporis huic sunt, quod posterius posui, similiora. Quodsi ipsam honestatem undique pertectam atque absolutam. Quis istud, quaeso, nesciebat? Non igitur de improbo, sed de callido improbo quaerimus, qualis Q. Quae sunt igitur communia vobis cum antiquis, iis sic utamur quasi concessis; Ergo ita: non posse honeste vivi, nisi honeste vivatur?

Nemo igitur esse beatus potest. Omnia contraria, quos etiam insanos esse vultis. Quaerimus enim finem bonorum. Istic sum, inquit. Legimus tamen Diogenem, Antipatrum, Mnesarchum, Panaetium, multos alios in primisque familiarem nostrum Posidonium. Potius ergo illa dicantur: turpe esse, viri non esse debilitari dolore, frangi, succumbere. Sed erat aequius Triarium aliquid de dissensione nostra iudicare. Hic nihil fuit, quod quaereremus. Est autem a te semper dictum nec gaudere quemquam nisi propter corpus nec dolere. Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles? At iste non dolendi status non vocatur voluptas.

Quid ergo hoc loco intellegit honestum? Sed haec omittamus; Qui bonum omne in virtute ponit, is potest dicere perfici beatam vitam perfectione virtutis; At certe gravius. Nec hoc ille non vidit, sed verborum magnificentia est et gloria delectatus. Poterat autem inpune;

1. Cum id fugiunt, re eadem defendunt, quae Peripatetici, verba.
2. Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn.
3. Idcirco enim non desideraret, quia, quod dolore caret, id in voluptate est.

Quod autem meum munus dicis non equidem recuso, sed te adiungo socium. Quae in controversiam veniunt, de iis, si placet, disseramus. Dempta enim aeternitate nihilo beatior Iuppiter quam Epicurus; Sed quot homines, tot sententiae; Quamquam in hac divisione rem ipsam prorsus probo, elegantiam desidero.

1. Ut optime, secundum naturam affectum esse possit.
2. Tecum optime, deinde etiam cum mediocri amico.
3. Quid de Platone aut de Democrito loquar?
4. Nihil enim iam habes, quod ad corpus referas;

Dici enim nihil potest verius. Similiter sensus, cum accessit ad naturam, tuetur illam quidem, sed etiam se tuetur; Dicet pro me ipsa virtus nec dubitabit isti vestro beato M. Utrum igitur tibi litteram videor an totas paginas commovere? Sed tamen omne, quod de re bona dilucide dicitur, mihi praeclare dici videtur. Id Sextilius factum negabat. Duo enim genera quae erant, fecit tria. Qua ex cognitione facilior facta est investigatio rerum occultissimarum. Invidiosum nomen est, infame, suspectum. Honesta oratio, Socratica, Platonis etiam.

• Quam ob rem tandem, inquit, non satisfacit?
• Haec mihi videtur delicatior, ut ita dicam, molliorque ratio, quam virtutis vis gravitasque postulat.
• Graece donan, Latine voluptatem vocant.
• Primum cur ista res digna odio est, nisi quod est turpis?